...het tempo van de zeespiegelrijzing was echter langzamerhand afgenomen en een vijfduizend jaar geleden verliep het Invading freedom proces nog maar zo traag dat zich Bij gebrek aan bergen onder invloed van de branding op de ondiepe Waadvogel plaatsen langs de kust strandwallen konden ontwikkelen die stand hielden. Achter deze Gedachtegang strandwallen, die ongeveer evenwijdig aan de huidige kustlijn lagen, stagneerde het water en ontstond een Dronken dodo lagune die door het water van de instromende rivieren verzoette. Opnieuw kon zich veen gaan vormen en zo ontwikkelde zich Zwart-wit foto in Vlaanderen, in Zeeland, Holland en Utrecht People are many en nog verder Naar het noorden en noordoosten een uitgestrekt en meters dik veengebied.... Thuiskomst
Voordrachten:
17 mei Pageturner PKW |
7 juni Leeuwarder poëzie avond, De Bres |
Eerder, onder andere: Pictura, De Barones, Festina Lente, Zaal 100, Dichters in de Prinsentuin 2011,
Delicatessen Zeeburg, Schijnheilig, Watou Poetry Slam 2011 (België),
De Bastaard, Pakhuis Wilhelmina, Oostzee
Publicaties:
O.a.: Archief synergie (loop 2012), Contrabas, Krakatau, OpSpraak, Delicatessen, Absint,
Dichters in de Prinsentuin, Land Art Putten
Bij gebrek aan bergen
Voorbij het dorp
Geen bos, maar een dijk
Een ondiep slijk
De kleur grijs werd geboren
Ik waadde er rond
Verdiept op het wantij
Met over mijn schouder een net
De wind stiet klanken van een magere hond
Naamloos in het licht
Lag naakt de grond
Zwart-witfoto
Een voordeur hangt uit het lood
De klimop dweept met licht
Wat bestaat in smalle straten,
glimlacht door een venster
Groeven in het gezicht van de gevel
Ze is gevoelloos zegt men, maar toch
Pleisterwerk vult de muur
Waadvogel
Je geeft iedereen een hand
Monstert de namen
Wrijft de vellen van je lijf
Vertrouwt het hoofd op je nek de wereld toe
En de wereld het hoofd op je nek
Stamcellen braken het beest in een navelstreng
Het verhaal van mijn vader
Is het verhaal van mijn moeder
Is het verhaal van een waadvogel
Aan de randen van mijn bloedbaan
...
Wakker worden in de dood
Het smakken van de buren is gestopt
Op het dak klinkt een kraai
Is dit schijn, zoals het door het raam verdwijnt?
Ik probeer op te staan
Mijn benen willen niet
Hoesten, schoenen, schelpenpad
Beitel in de tijd
Thuiskomst
Molens malen boven vergeten grasland
De weg volgt het spoor van de reizigers
Zeelucht proeft mijn nieren
Ik kam het huis uit
Betreed de vlakte
Slootwallen slapen, bergen ontbreken
De haven loopt langzaam leeg
Dronken dodo
Weet je wel dat jij mijn jas aanhebt?
Pikt als een vogeltje op mijn vinger
Onder dit plafond vol zweetplekken
Aan een tafel met kringen
Waar de piano met de saxofoon speelt
En een dame haar opgekropte vlees deelt
Weet je dat dit moment wordt bijgezet
In een graf onder de vloer?
Bladeren van dezelfde boom, op dezelfde hoop
Rottend uit een bundel gestapt
Akelig precies perst de horizon haar ei
In de mond van de morgen
Gedachtegang
Het begint met een gedachtegang, merkte je op
Maar welke?
Terwijl ik naast je fiets, lachen je tanden
Ik heb je tien keer zo gezien
Ik heb gewacht met mijn handen in mijn zakken
De buurt dacht dat ik gek was
Ikzelf ook
Hoog raasden de seizoenen
Het portiek veranderde van kleur
Mijn schoenen vulden zich met water
Wat met een gedachtegang niets te maken heeft
Meer met de kracht van een beest
Dat doorgaat tot de boel stopt
